De Volvo 240 is een ware klassieker. Mijn eerste kennismaking ermee was in 1974. Ik werkte toen bij een Renaultgarage in het magazijn. Er was ook een benzinepomp bij de garage, als de pompbediende vrij was deed ik het aftanken erbij. Regelmatig kwam een man met een fonkelnieuw sedanmodel van de 240 tanken. Ik vond die auto met zijn dikke bumpers zeer indrukwekkend. Aan het baantje van toen heb ik een voorliefde voor Renaults overgehouden, maar ook voor de karakteristieke Volvo 240. De andere merken maakten gewoon niet zo'n diepe indruk op mij.
Eigenlijk was de 240 een dikke bumper uitvoering van de 140. Die 140 werd gelanceerd in 1966. In de acht jaar dat deze werd gemaakt veranderde er weinig aan het uiterlijk. Maar we hebben het over de 240, deze was in productie van 1974-1993. Een jaar of tien geleden hadden we er een in ons bezit. Een witte estate, hierboven zie je een miniatuur. Dat reed natuurlijk heerlijk. Maar deze lustte natuurlijk wel een slokje en hij had ook last van roest. Toen hebben we deze bak ingeruild voor het nieuwe model Renault Clio. Daarna hebben we een keur aan auto's gehad. Maar de Volvo bleven we missen. Maar nu rijden we er gelukkig weer een. Een mooie rooie uit 1992. Op LPG, dat scheelt. En verzinkt, dus geen roest. Uiterlijk veranderde er nooit veel aan de 240, net zoals dat bij de 140 serie was. Wel werden deze auto's onderhuids steeds verder geperfectioneerd. We hopen met deze nog heel lang te doen.
En waarom ook niet. We zijn in goed gezelschap, de stichter van Ikea, Ingvar Kamprad, rijdt precies zo'n auto. Maar één jaartje jonger: uit 1993. Het stukje hieronder wil ik jullie dan ook niet onthouden.
Founder of the Swedish furniture and home goods company IKEA, Ingvar Kamprad is the proud owner of a 13-year-old Volvo 240 GL. Though he may own a Volvo, Kamprad still takes the bus and even uses his pensioners’ discount card, as he explained in a rare 1999 interview. Despite being a double-digit billionaire, Kamprad also still flies economy class and avoids luxury hotels. In fact, in his self-scribed 1976 Bible, “A Furniture Dealer's Testament,” Kamprad decries that “IKEA people do not drive flashy cars or stay at luxury hotels.” Indeed, Ingvar Kamprad practices what he preaches.
240 GL photo courtesy of Volvo
Published on 3/8/06
Grappig toch? Toen we die witte nog hadden was ik op zoek geweest naar een miniatuurtje. Ik vond er toen eentje van kunststof in een crêmekleur. Op mijn vraag of ze geen betere hadden werd ontkennend geantwoord. Het was van Franse makelij. En chauvinistisch als de Fransen zijn stond erop Volvo 265. Die had geen uiterlijk verschil van betekenis met de Volvo 245. De 5 stond voor vijf deuren. En de vier of de zes voor het aantal cilinders.
Saillant detail: de zes-cilinder motor werd in Frankrijk gemaakt. Inmiddels zijn er meer verschillende en kwalitatief betere miniaturen van deze klassieker te vinden. Het zal misschien een afwijking van mij zijn, maar jongere modellen van Volvo, zoals de 850 vind ik na enkele jaren gedateerd aandoen. Meer een oude auto dan een klassieker dus. Smaken verschillen, maar geef mij maar een rechttoe, rechtaan degelijke 240. Hoewel de 262 Bertone natuurlijk ook niet te versmaden is. En ik weet ook nog een leuke oervader te staan: een Volvo 164. Over die twee laatste modellen zal ik bij gelegenheid later eens een keer uitweiden. De Volvo 240 figureert in diverse hoedanigheden in een eindeloze reeks speelfilms. Ik heb al heel wat speelfilms gezien waar de 240 al dan niet als stationcar in voorkwam. Met deze link kun je er aardig wat vinden: http://www.volvo200.org/films.htm de lijst is niet compleet, dat is welhaast onmogelijk. Ik zag wel dat de auto ook figureert in The Vanishing van George Sluizer. In de originele Nederlandse uitvoering Spoorloos was dat ook het geval. De remake heb ik niet gezien maar de auto is in ieder geval hetzelfde gebleven.
Eigenlijk was de 240 een dikke bumper uitvoering van de 140. Die 140 werd gelanceerd in 1966. In de acht jaar dat deze werd gemaakt veranderde er weinig aan het uiterlijk. Maar we hebben het over de 240, deze was in productie van 1974-1993. Een jaar of tien geleden hadden we er een in ons bezit. Een witte estate, hierboven zie je een miniatuur. Dat reed natuurlijk heerlijk. Maar deze lustte natuurlijk wel een slokje en hij had ook last van roest. Toen hebben we deze bak ingeruild voor het nieuwe model Renault Clio. Daarna hebben we een keur aan auto's gehad. Maar de Volvo bleven we missen. Maar nu rijden we er gelukkig weer een. Een mooie rooie uit 1992. Op LPG, dat scheelt. En verzinkt, dus geen roest. Uiterlijk veranderde er nooit veel aan de 240, net zoals dat bij de 140 serie was. Wel werden deze auto's onderhuids steeds verder geperfectioneerd. We hopen met deze nog heel lang te doen.
En waarom ook niet. We zijn in goed gezelschap, de stichter van Ikea, Ingvar Kamprad, rijdt precies zo'n auto. Maar één jaartje jonger: uit 1993. Het stukje hieronder wil ik jullie dan ook niet onthouden.
Rank on Forbes.com 2005 World’s Billionaires List: 6
Net Worth: $23 billion
Vehicles Owned: 1993 Volvo 240 GL
Source: Financial Times
| View billionaire vehicles slideshow > |
240 GL photo courtesy of VolvoPublished on 3/8/06
Grappig toch? Toen we die witte nog hadden was ik op zoek geweest naar een miniatuurtje. Ik vond er toen eentje van kunststof in een crêmekleur. Op mijn vraag of ze geen betere hadden werd ontkennend geantwoord. Het was van Franse makelij. En chauvinistisch als de Fransen zijn stond erop Volvo 265. Die had geen uiterlijk verschil van betekenis met de Volvo 245. De 5 stond voor vijf deuren. En de vier of de zes voor het aantal cilinders.
Saillant detail: de zes-cilinder motor werd in Frankrijk gemaakt. Inmiddels zijn er meer verschillende en kwalitatief betere miniaturen van deze klassieker te vinden. Het zal misschien een afwijking van mij zijn, maar jongere modellen van Volvo, zoals de 850 vind ik na enkele jaren gedateerd aandoen. Meer een oude auto dan een klassieker dus. Smaken verschillen, maar geef mij maar een rechttoe, rechtaan degelijke 240. Hoewel de 262 Bertone natuurlijk ook niet te versmaden is. En ik weet ook nog een leuke oervader te staan: een Volvo 164. Over die twee laatste modellen zal ik bij gelegenheid later eens een keer uitweiden. De Volvo 240 figureert in diverse hoedanigheden in een eindeloze reeks speelfilms. Ik heb al heel wat speelfilms gezien waar de 240 al dan niet als stationcar in voorkwam. Met deze link kun je er aardig wat vinden: http://www.volvo200.org/films.htm de lijst is niet compleet, dat is welhaast onmogelijk. Ik zag wel dat de auto ook figureert in The Vanishing van George Sluizer. In de originele Nederlandse uitvoering Spoorloos was dat ook het geval. De remake heb ik niet gezien maar de auto is in ieder geval hetzelfde gebleven.
1 comment:
veel geleerd
Post a Comment